รูปภาพใหม่ เพื่อการศึกษาเพิ่มครับ

เจ้าชายสิทธัตถะ...เคยมีรูปธรรม ที่ มากที่สุด สูงที่สุด ของความเป็นมนุษย์ ในโลก

แต่พอ ทิ้ง รูปธรรมเหล่านี้ แล้ว...ก็ไช่ว่า จะ ตรัสรู้ได้เลย

ท่านก็ได้ ลองทุกวิธีทาง ลองทุกสำนัก ...ลอง รับทุกขเวทนา ทุกอย่าง ..อย่างแสนสาหัส ในแบบที่ คนเรา ทั้งหลาย ยากที่จะทำได้ และ ทดลอง ได้ เหมือนที่ท่านทำ ท่านกล้าทำ กล้าเอา ตนเอง ทดลองเอง ด้วยตนเอง เพื่อ รู้ทุกอย่าง..ไม่ต้อง อาศัยใครเลย

สุดท้าย......พิณสามสาย คือ อะไร ...ก็เข้าใจได้ด้วยตนเอง
..............การเอาชนะพญามาร คืออะไร ก็ เข้าใจด้วยตนเอง
..............การตรัสรู้ รู้ ความจริง คืออะไร ด้วยอะไร ก็ ....ด้วยตนเอง
..............
ตรัสรู้ แล้ว นั่งพิจารณา ปัญญา ของสัตว์โลก ทั้งหลาย ว่า จะ เข้าใจ ในสิ่งที่เจ้าชาย เข้าใจนั้น.....มัน ไม่ง่ายเลย....นั่งพิจารณา...อยู่ นาน เกินที่มนุษย์คนใด จะนั่งพิจารณาได้ โดยไม่กิน ไม่นอน อยู่ ถึง 49 วัน....(ยังรอด)..คงไม่มีใครทำได้

.........
สุดท้าย เพราะข้าว มธุปายาส...เพียง ก้อนเดียว.....นี่แหล่ะ
จึงทำให้ ท่าน....ต้องเมตตา คนอื่นด้วยเมตตาของท่าน.....นั่นเพราะ คนอื่น ที่จริงแล้วนั้น คนเหล่านี้ คนที่ยังมีความเมตตา ในใจนั้น ยังมีอยู่ คนที่เขา ให้ทาน แก่ผู้อื่น ด้วยใจ นั้น ยังมีอยู่.....เราจะเอาสิ่งนี้แหล่ะ...เราจะลองเอาเมตตา ศรัทธา จากผู้อื่นนี้แหล่ะ...เป็นเชื้อ เป็น ประตู เป็นสายใย เพื่อ นำเมตตาในตน ไปสงเคาระห์ ต่อเชื้อ เมตตา ของคนเหล่านั้นได้....ใครไส่บาตร ทำทานด้วยใจ...เขาคือ ผู้ที่ก้าวผ่านสมมุติ ในใจของเขาในเรื่องนั้นๆ ได้
เขากล้าสละรูป เขาก็ จะได้นาม......กล้าสละสมมุติ ก็จะได้ สัมผัส วิมุติ....เขาบริจาคทาน ด้วยเพราะไม่เอาอะไรเลย เขาก็จะได้สัมผัส กับ ความไม่มีอะไร เขาก็จะได้ สัมผัส ความหลุดพ้น จาก สมมุติ ด้วย กรรม ที่เขาทำ

ใครดี...ย่อมมีดี ใครทำดี ย่อมได้ดี.....คนดี ความดีของเขา ย่อมนำพา พวกเขาเหล่านั้นพบกับ ทางที่ดี สิ่งที่ดี ชีวิตที่ดี ความปรารถนาที่ดี แน่นอน

คือ รูปภาพที่ อธิบาย แทน ...เส้นทาง ของการคิด เส้นทางของการค้นหา...อะไรก็ได้ ที่ ไม่มีในตน ไม่มีในโลก ไม่มีในปัจจุบัน ของตน.....เพื่อ นำสิ่งเหล่านั้น มาดับทุกข์ ที่เกิดขึ้นมาแล้ว กับอดีต และ ปัจจุบัน ที่ทุกข์อยู่ หรือ ปัจจุบัน ที่....ไม่ชอบ ไม่พอใจตนเองเหลือเกิน ทุกข์ กับ ตนเองเหลือเกิน ทุกข์ กับ ธาตุ 4 ขันธ์ 5 ที่ มีอยู่ในตน นี้เหลือเกิน
....
แต่การแสวงหา ...กลับเป็นการ แสวงหา สิ่งที่ ไม่มีในตน...เพราะคิดว่า สิ่งที่ตนมี ตนเป็น ตนรู้ ...คือ เหตุแห่งทุกข์ คือ ตัวทุกข์.....อยากทิ้งอดีต(สัญญา ความจำได้หมายรู้ กรรมอกุศลเก่าทั้งหลาย) อยากทิ้ง ปัจจุบัน...เพราะ ปัจจุบันก็ ทุกข์ กับ อดีต ทุกข์มันมาจากอดีต กรรมเก่า นี่เอง เมื่ออดีต ส่งผล ก็ทำให้ ปัจจุบัน ทุกข์ด้วย
....
สุดท้าย...ลบอดีตไม่ได้ ลืมสัญญาไม่ได้...ก็เลย เที่ยวค้นหา ..อนาคต สิ่งที่ยังมาไม่ถึง (ความคิด จินตนาการ ถึงสิ่งที่คิดว่า ดีกว่า ตัวตนในปัจจุบันที่เป็นอยู่ มีอยู่).....แต่คิดให้ตายยังไง ...มันก็ อนาคตที่ คิด ดีนั้น ก็เข้ามาอยู่ กับ สิ่ง ที่เป็น ปัจจุบันไม่ได้ เลย...เพราะ มันคือสิ่งที่ เป็น อนาคต.....ทุกคนก็รู้ว่า ....อนาคต จะดีได้ เป็นเพราะ ...กรรมดี ของ ปัจจุบัน เท่านั้น ที่ส่งผลให้ อนาคต ดีได้ และ ส่งผล มาเป็น ปัจจุบันที่ดีได้

ปัจจุบันดี...อนาคต ก็ต้องดี....แต่บังอิญ ปัจจุบันไม่ดี ปัจจุบันทุกข์ อดีตไม่ดี อดีตทุกข์...แล้ว สิ่งที่หวัง ว่า อนาคต ที่ดี จะมาเป็น ปัจจุบันที่ดี และ อดีตที่ไม่ดีนั้นกลับมาดีได้ ต่อจากนี้ไปนั้น...ดูเหมือน จะเป็นไปไม่ได้เลย....ทั้งหมดทั้งมวล มันมีอยู่ ในสติ ในสมอง ในจิตใจ ในความคิด....นี่เอง

แต่ทำไม ...คนเรา แก้ไข ความคิด ลบความคิด เอาชนะความคิด...ปล่อยวางความคิด ไม่ทุกข์กับความคิด....กัน ยาก เหลือเกิน

ยากนี่ เพราะ...ทำผิดวิธี หรือเปล่า....หรือ เพราะ ความไม่รู้....อ้อ อวิชชา ความไม่รู้...นี่เอง

มันเลย พ้นทุกข์ จาก สติของตน หัวสมองของตน ความคิดของตน จิตใจของตน...ไม่ได้ สักที

เฮ้อ...น่าฉงฉาน กันจัง